Onbewust differentiëren

Onbewust differentiëren
(leestijd 5 minuten) + drie oefeningen

Hoe zorg je dat de energie goed verdeeld blijft zodat er geen voorkeur ontstaat met name bij je kinderen. Dat niet het ene kind te veel in het licht- en de ander in de schaduw komt te staan. Je doet je uiterste best dit te voorkomen maar er lijkt een soort natuurwet gaande, dat het eerste of éne kind toch meer aandacht krijgt. Je kunt het ook (schijnbaar) niet voorkomen omdat nu eenmaal de één meer aansluit op je karakter en jouw principes dan de ander. Ook is het zo dat later het ene kind de opvoeding als geweldig heeft ervaren en het andere kind juist het tegenovergestelde, er last van ondervindt. Daar kan deze onbewuste differentiatie aan ten grondslag liggen. Dit artikel richt zich niet alleen op ouders maar ook op relaties in het algemeen.

 Het antwoord is niet het antwoord dat we graag horen willen. De mens differentieert per definitie  op energetisch niveau. Het gaat hier om een onbewust proces in onszelf waar we ook nog eens vaak tegen vechten omdat we dit niet willen, maar wat we ook niet lijken te kunnen vermijden. We hebben eenmaal voorkeur. Het bijzondere daarbij is dat juist het kind dat minder de voorkeur heeft de meeste lessen of spiegels vormt bij de ouders. 

Harmonie bewaren
Het is echter als bij alle relaties zo: we streven naar harmonie maar leren van disharmonie en kritische geluiden. ‘Een goede vriend vertelt je de waarheid’ is een bekende uitspraak, maar in praktijk wil je vaak koste wat kost, die waarheid niet vertellen om die 'heilige' harmonie te behouden. Je stelt het uit omdat je het moeilijk of vervelend vindt en als je het al verteld maakt het veel minder indruk dan dat je wilde, juist vanwege die harmonie-bewaking. Hier kom ik zo op terug.

Overigens is het heel logisch en menselijk voor harmonie te kiezen omdat volledige disharmonie binnen een relatie meestal niet duurzaam is. We verkiezen harmonie boven ruzie of willen het altijd gezellig houden. Allemaal begrijpelijk maar ook zit er een misvatting aan:
Je kunt heel harmonieus de waarheid blijven vertellen en open blijven over wat je ziet bij de ander wat jij gewoon niet zo mooi vindt in zijn of haar gedrag en wellicht anderen ook die dat ook vanwege die harmonie of juist desinteresse voor zich houden.
Het is alleen lastiger als je dit nooit deed en dit altijd maar achterwege hebt gelaten bij die persoon. Net als de waarheid achterhouden wordt het steeds moeilijker om die pas na lange tijd te vertellen. Juist daardoor ontstaat ruzie of een vervelende situatie omdat je het voor je hield maar wel steeds zag en je eraan ergerde. 

Als die openheid niet mogelijk is, kun je je afvragen of je wel een gelijkwaardige relatie hebt dit geldt zowel voor liefdesrelaties als vriendschappen. Het is ook zo dat bij liefdesrelaties, vanuit angst deze te verliezen, de harmonie angstvallig vastgehouden wordt, al dan niet bewust. Maar waarbij disbalans en ongenoegen natuurlijk op de loer liggen.

Andersom is het dus ook van belang dat jij leert accepteren dat als iemand de waarheid verteld hoe pijnlijk soms ook, die ander dit niet doet om jou bewust te kwetsen als/mits het vriendschappelijk bedoeld is.

Je kind(eren)
Zo is het bij je kinderen ook, het wat minder leuke kind verteld je vaak meer over je eigen tekortkomingen. Dit kind dat jij of jullie waarschijnlijk ook veel corrigeert daagt je ook het meeste uit, doet dingen die je niet leuk vindt, net als die vriend(in) verteld wat jij niet horen wil. Maar waardoor jij bijvoorbeeld aan je eigen ongeduld leert werken maar bovenal leert wat dit kind je wil zeggen. Soms is dit gewoon 'ik wil wat meer aandacht en liefde'. Een klein kind kan dit (uiteraard) niet anders uitdrukken dan tegendraads gedrag vertonen. Dan corrigeer je dus een kind dat liefde van je vraagt...

Dit is een wezenlijk besef waarmee je gemakkelijker van beiden kinderen gelijkwaardig houdt zonder de vaak pijnlijke differentiatie. Bijna iedereen zegt 'ik hou van beiden evenveel' maar gaat daarmee het aspect van voorkeur, wat er eenmaal is, voorbij. Het kind verteld je -in bredere zin- iets dat je van jezelf dat jij niet zien wil of maskeert.

Het 'leukere' kind
Door dit scherper (lees: zachter te bekijken) te zien, zie je ook bij het kind dat je wat leuker vindt, dat deze even imperfect is en dat deze differentiatie ook voor dat kind ongezond is. Het kind dat feitelijk je voorkeur heeft, leert van jou dan niet te vallen en te falen. Dat is een ander onderwerp maar niet onbelangrijk.

Dit aspect is natuurlijk niet alleen bij je kinderen het geval maar het geld voor alle relaties.
Leren dat minder leuke mensen vaker jou iets leren veroorzaakt enorme rust in het zelf waardoor je je ook niet meer aangevallen voelt en waardoor je een stuk eerlijker de werkelijkheid leert zien. De werkelijkheid dat juist de ander verteld wie je echt bent. Dat jij door te luisteren naar anderen leert wie je echt bent.

Eerlijkheid
Hoe onbevooroordeeld zijn we echt, hoe blijven we gelijk bij iemand die we adoreren en iemand waarop we stiekem op neerkijken. De les van werkelijke gelijkwaardigheid vasthouden zit vaak diep maar het besef zit in dat wat we (nog) niet kunt zien. 

Door je gedrag beter te observeren en te beseffen dat we juist leren van mensen die anders zijn dan jij bent. Te leren waarderen dat mensen die je niet leuk vindt juist de dingen zeggen waar je van leert.
Dat je niet altijd primair hoeft te reageren op kritiek door een tegenaanval of het te negeren. De strijd die je voert met anderen vaak de strijd met jezelf is. Dan neem je een mooie stap. Een stap waarin je je bewust bent van je eigen gedragingen jegens de persoon en wat je eigenlijk niet wil. Vanuit daar is de stap klein om te beseffen dat je dit wilt loslaten. Vanuit het loslaten ontstaat ruimte en liefde voor het zelf en die ander die jou dus wat heeft geleerd.

Een goede vriend verteld je de waarheid
Iemand die je bewust kwetst? Dat is meestal geen liefde of vriendschap en duidelijk dat je dit niet gelijk loslaat. Iemand die iets kritisch zegt en waarbij je voelt dat het vanuit vriendschap is, is een dankjewel waard. Het is moeilijk maar het is iets wat je krijgt en waardoor je groeit.
Daarmee kun je de onbewuste differentiatie beter begrijpen naar je kinderen, maar uiteindelijk naar iedereen. Wie je het minst adoreert of wie je het meeste adoreert bestaat niet langer. ‘Een goede vriend vertelt je de waarheid’ het antwoord is iedereen die jou de waarheid verteld waarvan je voelt dat het klopt maar wat je eigenlijk niet wilt horen is een goede vriend(in). 

 Laat hierbij de gedachte dat vriendschap iets langdurigs hoeft te zijn ook eens los. Je kunt in een paar minuten meer van iemand leren dan jaren met iemand samen -gekscherend gezegd-, wie is dan een betere vriend geweest. Het hele concept vriendschap is daarmee ook direct op een hoger plan omdat je de waarde van wat iemand doet of zegt ook meer kunt waarderen. Hoe vaak is het niet dat je een paar zinnen van iemand die je kort kende goed hebt onthouden. Dat die ene persoon op je afliep en iets zei dat zo raak was dat het je bijblijft. Ook dat is vriendschap.

Dit wil niet zeggen dat een duurzame vriendschap minder waard is dan een vriendschappelijke opmerking, maar het concept vriendschap wordt daar wel breder van. Iedereen is een vriend die jou iets leert. Het wil ook zeggen dat als je tijdens een langdurige vriendschap nooit eerlijk tegen elkaar gezegd hebt wat je echt van de ander denkt dat dit eigenlijk tijd wordt dit wel te gaan doen.

Over mezelf? Wat heb ik veel waarheden gehoord die ik liever niet hoorde maar wat dankbaar ben ik ervoor dat ik daardoor nu ben waar ik ben. Nog steeds blijft het moeilijk maar dat duurt steeds korter. Ook of juist van m’n kinderen.

Oefeningen / weg naar gelijkwaardigheid

  1. Geef het kind dat minder jouw voorkeur krijgt (hoe hard het ook klinkt) extra liefde en aandacht en zie hoe dit kind veel warmer naar jou wordt omdat je het in bepaalde zin verwaarloosd hebt in die aandacht tot het andere kind. Hoe jonger het kind hoe minder lang het duurt dat het kind veel zachter zal worden in jouw ogen. Hoe ouder het kind hoe langer ook de verdeling heeft gespeeld die je eigenlijk niet echt wilde. Het zal daardoor een langere weg zijn met meer gesprekken, maar door je eigen kwetsbaarheid te tonen en te vertellen dat je juist veel van dit kind geleerd hebt is dat de weg naar gelijkheid tussen beiden kinderen. 

  2. Focus eens op jezelf als je in situaties bent waarin je je best doet de harmonie te bewaren en waarbij je niet durft te zeggen wat je feitelijk denkt of wilt zeggen over die ander. Bedenk op dat moment dat je daarmee niet liefdevol naar jezelf maar ook niet naar de ander bent. Vanuit liefdevol de waarheid zeggen kan nog steeds hard over komen voor de ander maar het maakt de relatie juist sterker en als de ander boos wordt en vijandig dan weet je ook meer wat de relatie waard is. Je vertelt iets vanuit liefde en niet om de ander bewust te kwetsen. Na die ruzie was de vriendschap ineens veel beter wordt soms verbaasd gezegd. In de ruzie zit juist vaak de opgekropte waarheid verborgen. Die ruzie is de doorbraak die ervoor zorgt dat je eerlijker kunt zijn naar jezelf en die ander. Ten overvloede dit is natuurlijk niet altijd het geval.

  3. Vraag een vriend of vriendin is echt wat ze van je vinden en wat ze niet mooi vinden aan je gedrag zonder in de verdediging te gaan of erger de ander aan te vallen (terwijl jij om eerlijkheid vraagt). Kijk ook of en hoe moeilijk die ander het heeft om dit van jou te vertellen, dit is vaak omdat die ander dit niet durfde of wilde om de harmonie te bewaren. Zo belangrijk is dan de openheid en de schoonheid van de nieuwe verdieping.

Mocht ik je naar aanleiding van dit artikel ergens mee kunnen helpen laat het me weten.

Contact

Heb je interesse in een telefonische kennismaking of wil je dat ik jou bel?  Mailen mag natuurlijk ook.
Ook voor een enkele vraag kun je bij mij terecht. 

© Spiritueel Coach