Achtergrond artikelen

Een verzameling van begrippen met korte uitleg van relevante spirituele/psychologische aspecten die voorkomen in ons menszijn. Binnen de coaching die ik toepas worden vrijwel al deze aspecten in meerdere of mindere mate belciht.  Enkele van de begrippen verwijzen ook naar de blog-artikelen waar er uitgebreider op ingegaan wordt. Deze lijst is wordt regelmatig ge-updated en sommige geplaatste onderwerpen worden verder uitgediept.

Het schaduwdeel van de mens bevindt zich in het onderbewustzijn en beslaat eveneens
het grootste deel (meer dan 90%) van onze psyche, maar wordt ook het minst belicht.

Schaduw: In de schaduw zitten alle aspecten die je liever niet wilt tonen maar door deze te onderdrukken projecteer je deze ook op anderen.  De schaduw bestaat o.a. uit verdrongen zwakheden, tekortkomingen en instincten. Je schaduw doet er echter alles aan om gezien te worden als het niet erkend of onderdrukt wordt, dit kan leiden tot: jaloezie, woede, zelfmedelijden, hebzucht ect. Zolang je niet bewust bent wie de koers in je leven bepaald bezie je jezelf vanuit een 'gemaskeerd ego', bepaalt jouw schaduw deze koers en creëer je je eigen valkuilen. Iedereen draagt een schaduw, maar hoe minder de schaduw is belichaamd in het bewuste leven van het individu, des te zwarter en verder hij verwijderd is van ons ego (ik-bewust).
(Carrl Jung is  de grondlegger van de term 'schaduw')

Inspiraties, spontaniteit, creativiteit, inzichten en gevoeligheid zijn echter ook onderdeel van de schaduw en een leven zonder schaduw zou dus saai en oppervlakkig zijn.

Hoe kan ik heel zijn zonder schaduw te werpen. De schaduw is een intrinsiek onderdeel van het zelf die duurzame en essentiële emoties bevat als creativiteit, angst, woede en lust. Zonder dat zou het leven oersaai zijn zonder groei of voortgang. Creativiteit om buiten kaders te denken, angst om motivatie te verliezen, woede om het zelf wakker te schudden en lust om acties te ondernemen. Dat is de schaduw in het licht zetten. We komen voort uit de schaduw, imperfect, incompleet, incompetent als we waren groeien we alleen zuiver als we deze schaduw volledig (h)erkennen in onszelf. 

Dit geeft aan dat zelfs de door vele geziene aspecten binnen onze schaduw evengoed nuttig zijn als de wat meer positief geziene aspecten. Er is feitelijk niet een goed en slecht alleen ons 

Door je schaduw(en) te ontdekken, in het licht te zetten, het gemaskeerde ego loslaten, groei je en kom je steeds dichter bij wie je ware zelf. De schaduw en het ego, de persona en het zelf blijven onlosmakelijk met elkaar verbonden evenals het vrouwelijke en mannelijke deel in ieder mens, zij vormen ook de totale psyche. Lees hier meer hierover.

Het gemaskeerde ego is een laag die voor de realiteitszin zit van het intrinsieke ego. Ego is o.a. 
realiteitszin maar veel meer nog. Het is niet te verwarren met de persona die meer neutraal is en een
noodzakelijk aspect om je te verhouden in de maatschappij. 

Het gemaskeerde-ego: Een gemaskeerd ego is een laag die het intrinsieke ego in de weg zit (ego=ik). Die persoon is zich dus vaak niet bewust van deze maskerlaag omdat het als ware is aangegroeid als een blinde vlek en is tevreden met deze levensstroom. Het gemaskeerd ego doet er vervolgens alles aan om de ware identiteit van de persoon te maskeren. Een duurzame blinde vlek dus, die er voor zorgt dat iemand zich anders voordoet dan iemand werkelijk is zonder dit bewust te weten.  De hardnekkigheid en duurzaamheid van het gemaskeerde ego hangt af van hoezeer iemand (vaak onbewust)  gehecht is hieraan en hoe ver dit verwijderd is van het intrinsieke ego. Een gemaskeerd ego zorgt er ook voor dat de persona die iemand inzet complete realiteit wordt en niet een rol die noodzaak is binnen verschillende omstandigheden. Een gemaskeerd ego is eveneens blind voor de eigen schaduw-aspecten.  lees hier het hele artikel

Hoe meer je jezelf kent hoe beter de relatie met de rest van de wereld is. Dit begint met zelfliefde en jezelf
begrijpen wat je vrij houdt, in wie je bent en wat je wilt. Daarmee leer je ook de ander vrijlaten in
wie hij of zij is en begrijp je de ander ook beter. 

Hoe meer je jezelf kent hoe beter de relatie met de rest van de wereld is. Dit begint met zelfliefde en jezelf begrijpen wat je vrij houdt, in wie je bent en wat je wilt. Daarmee leer je ook de ander vrijlaten in wie hij of zij is en begrijp je de ander ook beter. 

Woord vooraf: in dit artikel benoem ik hetrosexuele relaties, dit wil niet zeggen dat ik ander soort relaties uit wil sluiten (in tegendeel) maar het artikel wordt te breed dit ook te benoemen en vrijwel alle benoemde aspecten zijn van toepassing op  bijvoorbeeld relaties tussen mannen en mannen en vrouwen en vrouwen.
 
Liefdesrelaties: "De eeuwige minnen strijdt van aantrekken en afstoten tussen twee geliefden. In die strijd en spel ontstaan kwetsbaarheid, emoties en verlangens, maar ook de schaduwkant die diepe angsten en verborgen herinneringen laten zien. Kwetsbaarheid wordt kracht als we met gratie onze imperfectie dragen en tonen aan de ander.  Onze liefde voor de ander en het zelf is het krachtigste wapen om te overleven in de moeilijkste strijd en te schijnen om te koesteren en troosten."
Als we het over liefdesrelaties hebben kunnen we niet de Anima en de Animus uitsluiten. Op het moment van geboorte splits de bol van Animus en Anima (mannelijk en vrouwelijk) direct in twee. De man wordt animus en de anima is daarmee direct in het onderbewuste deel van de man, de vrouw wordt de anima en daarmee komt de animus direct in het onderbewuste deel van de vrouw. In de vorming van het ik-bewustzijn van het kind, ontstaan in gestaagde vorm de uiting waarbij de één automatisch dominanter is dan de ander dit kan ook de vorm vanuit het onderbewuste zijn. Een man kan dus een intrinsiek sterk gevormde anima hebben en een vrouw ook. Deze anima animus kracht staat los van de veelal later gevormde seksuele voorkeur. De anima en animus bevinden zich in onze schaduw maar komen niet voort uit onze schaduw het zijn losse krachten of energieën die overigens wel enorm sterk kunnen zijn zeker bij onderdrukking. Hier ontstaan zelfs oorlogen door.

Waarom kiezen we voor liefdesrelaties?
De basis dat mensen voor relaties kiezen is om veiligheid, genegenheid, seksuele invulling en bovenal omdat we een duurzame kompaan in het leven willen als klankboord voor onszelf. Het is echter ook (vaak) direct een vorm van delen van de eigen vrijheden, compromis.  Hieruit volgen vaak kinderen die ook weer voor hele andere (gezins)dynamiek zorgen, dit geeft ook weer een compleet gevoel, verantwoordelijkheid, zingeving en vele andere aspecten. Het houden van krijgt een diepere betekenis. Het kan ook psychologische druk veroorzaken waardoor je langer bij elkaar blijft dan zonder deze kinderen. 

De mens is in basis niet gemaakt om alleen te zijn maar is sociaal net zoals de meeste dieren in het dierenrijk. Het significante verschil met bijvoorbeeld de oeraap waar we allen vanaf stammen is dat wij relaties vele malen complexer zien. Relaties zijn bijvoorbeeld sterk afhankelijk van het geheugen, we onthouden hoe de ander doet wat deze doet en waarom. Dit maakt dat dit een beeld vormt en als dit beeld vervolgens niet meer klopt kan er direct wrijving ontstaan. Een voorbeeld hiervan: in het begin van de relatie kan de ene partner zich mooier voordoen dan hij of zij is en onderdrukt daarmee de ware aard van zichzelf (niet altijd bewust). Het belang of reden is omdat we er alles aan doen om bij iemand te willen blijven vanuit de eerder genoemde aspecten: veiligheid, genegenheid, seksuele invulling en een duurzame kompaan (angst om alleen te zijn). Als hier vervolgens kinderen bij komen maakt dit het probleem (meestal) alleen maar groter, de onderdrukte ware aard klopt niet met het eerdere beeld dat de andere partner had en vele relaties blijven of bij elkaar vanwege de kinderen of/en economische redenen.

Relaties kunnen meestal alleen goed gaan als minimaal één van de partners de reis naar binnen heeft gemaakt en daarmee zijn of haar eigen schaduwaspecten in het licht heeft gezet. Ik vind overigens in het licht zetten een wat al te makkelijke omschrijving, je gaat meestal door een diepe pijn in jezelf en zult steeds aspecten tegen blijven komen die niet intrinsiek zijn maar of geconditioneerd of onderdrukt zijn. Dit kan ook niet anders omdat ruim 90% van ons brein uit het onderbewustzijn bestaat de overige 5 tot 10% is ons bewustzijn.

Waarom doen we dit?
Hiervoor zijn twee belangrijke redenen te noemen:
Het is een menselijk (oer)aspect om ons mooier voor te doen dan we zijn, dit doen we zelfs onbewust. Als we daarbij kijken naar deze tijd waarin we leven:
De hele samenleving is gebaseerd op het vasthouden van illusies en dingen mooier maken dan ze zijn. Letterlijk alles wat we zien in media, horen in gesprekken, leren en lezen heeft een gekleurde visie van wat en wie wij werkelijk zijn. Dit komt omdat iedereen belangen heeft in welke vorm dan ook. Dit zijn meestal niet jouw belangen en is al zeker niet jouw waarheid. Het. lastige is alleen dat we er enorm aan hechten, deze illusie kleeft alsware aan ons omdat we eenmaal bij een groep willen horen en niet alles kunnen uitzoeken. Ons brein is subjectief en uitermate gevoelig voor suggesties en alle gevoelens die onze keuzes bepalen. Het is meer dan logisch dat het onmogelijk is hier compleet los van te komen en duurzaam of structureel altijd je intrinsieke zelf te blijven.

De tweede reden is de kracht van de Anima en animus energie (eerder omschreven)
Anima complex
Op het moment van geboorte is het eerste beeld dat het jongetje ziet het moederbeeld, dit is direct het eerste Anima beeld dat in het jongetje wordt geactiveerd. Uitgaande van een redelijk gezonde opvoeding van deze moeder (de vader even buiten beschouwing latende) is de invloed van de moeder op de jongen enorme invloed op de psyche. Zodra de jongen volwassen wordt kan dit of geobsedeerd raken (compleet onbewust) door de moeder die alles voor de jongen doet en later dit projecteert op de of elke vrouw die hij zoekt om zijn moeder te zijn. Dit noemen we Anima-complex
Of de jongen ziet een sterk beeld op TV of in de media dat zwaar geïdoliseerd wordt, neem als voorbeeld "prinses Leia uit Star Wars" een jaren ‘70 film. Hierin is er een beeld dat ze aan een ketting zit bij Jabba the Hutt die haar in zijn macht heeft. waarbij ze later zelf Jabba the Hutt met die ketting wurgt (een monster). Hierin zitten dus twee krachtige elementen onderdrukking en kracht om hier uit te komen. De man gaat naarstig opzoek (onbewust) naar deze prinses Leia en projecteert deze direct op de vrouw die hij ziet en dit beeld hier onbewust in herkend. Wil hier alles voor doen en alles voor laten (idoliseren) maar onderdrukt zijn 'ware aard'. Anima-complex.

Dit diepgewortelde oninvulbare verlangen van de man leidt continu tot teleurstelling omdat het plaatje niet klopt en door de schijn in het zelf van de man dit plaatje in stand te willen houden. Door wakker worden hiervan (diepe reis naar binnen) komt de werkelijke waarde van de relatie tot uiting en dit is niet altijd mooi omdat alles dat kunstmatig in stand gehouden wordt ook afgebroken moet worden. De man of vrouw in het voorbeeld hieronder kan hier vaak alleen uitkomen met hulp of blift in dezelfe valkuilen stappen of gaat vreemd. Het blijft onvervuld verlangen.

Er is ook sprake van het Animus-complex
Hierbij projecteerd de vrouw het Animus-beeld op de man, dit is het vaderfiguur. Het hoeft niet altijd de eigen vader te zijn maar kan eveneens een idool zijn dat onbewust is ingeprent en geprojecteerd wordt op wat de vrouw zoekt. De teleurstelling van zowel het anima als het animus-complex is er vrijwel altijd. In dit geval kan de man niet voldoen aan het geidolisserde beeld van de vrouw. Zo speelt ook media een grote rol waarin een lange tijd vele mannen hun identiteit kwijt raakte of in de war waren van wat een vrouw nou wil. Elke tijd heeft een cycli van grof begin dat vervolgens een natuurlijk onderdeel wordt van de samenleving. Eerst komt er een overdreven verwachting dat een man bijvoorbeeld wel heel mannelijk moet zijn maar dan wel precies zoals de vrouw dit wil zien, dit laatste is dan niet geheel duidelijk voor de man waardoor weer nieuwe. wrijving ontstaat totdat het duidelijk is voor de vrouw die in dit geval het beeld projecteerde. 

Zoals de prinses Leia niet te vinden is voor de man, is de idelale man voor de vrouw niet te vinden die bijvoorbeeld uit tijdschriften wordt gehaald (samengestelde karaktereigenschappen). Een vrouw is over het algemeen iets minder visueel ingesteld bij de keuze van de partner, maar de man onderdrukt weer zijn ware karakter en praat met de vrouw mee in het begin van de relatie (bijvoorbeeld) waardoor het animus complex in stand wordt gehouden bij de vrouw.

Als een vrouw een fragiele of slechte band heeft ontwikkeld met de vader,  kan zij ook onbewust op zoek blijven naar de invulling van de gemiste vaderrol. Met name bij meisjes in de ontikkeling is een gezonde aanwezigheid van de vader een belangrijk aspect voor haar zelfvertrouwen en zelfoplossend vermogen (o.a.) dit gemis hieraan kan ook geprojecteerd worden op de man die zij zoekt. De vrouw zoekt daarmee continu naar mannen die deze onvervulde wens voor haar kunnen invullen. Hierbij ontstaat er, als ze deze man gevonden heeft eerder een vader dochter relatie dan een gelijkwaardige volwassen relatie. De man op zijn beurt voelt zich geroepen de vrouw te redden en zoekt dit soort vrouwen ook dikwijls vanuit de behoefte zich dominant te voelen of omdat het simpelweg graag van alles oplost dus ook de niet in te vullen behoefte van de vrouw. De vrouw voelt zich door deze onbewust veroorzaakte verwrongen relatie alleen maar meer kind worden of slachtoffer. Dit onnatuurlijke effect leidt tot verwarring en kan alleen veranderen als de vrouw een diepe reis naar binnen aangaat, meestal moet dit met hulp.

Gelukkig zijn er vele relaties ook goed en blijven mensen ook lang bij elkaar in liefde en met kinderen. Dit artikel is echter ook daarop gericht, bewustworden waarom relaties wel of niet goed kunnen gaan is weten hoe je dingen kunt voorkomen in jezelf en bij anderen. 

Hoe houden we relaties 'gezond' enkele tips.

Tegenpool
Gelijkgestemde kun je overal vinden die strelen het ego, het is voor je ontwikkeling echter beter om niet gelijkgestemde te vinden, daar leer je sneller en meer van als je vooruit wilt. Uiteindelijk denk ik ook dat het de duurzaamheid bevorderd als je vrije wil sterk ontwikkeld is.  Die persoon zal niet zo snel met je meepraten of het met je eens zijn, waardoor je je eigen gedachten kunt scherpen of verzachten. Hij of zij plaats je niet op een voetstuk zegt de (ongezouten) waarheid. Ik weet ook uit eigen ervaring dat dit een proces is van vallen en opstaan, het is natuurlijk fijn die harmonie maar als je er eenmaal achter komt dat het juist fijner is dat iemand eerlijk is, hoe hard soms ook, dan wil je niet meer terug.  Gekscherend: peper heeft zout nodig, zout heeft niet nog meer zout nodig ;)
 
Niet beter of slechter maar einde cyclus
Het is ook menselijk om je vorige relatie als minder te beschouwen omdat je al tijden ervoor bezig was dit oude af te sluiten. Je vindt vervolgens iemand die ineens veel meer bij je past omdat je bij die vorige was ‘uitgeleerd’. Die persoon past misschien zelfs minder bij je maar zit net als elke bank na lang winkelen erg goed. Dat is ook de werkelijkheid. Na een relatie van meer dan 10 jaar vond ik die dame ook ineens veel leuker maar dit duurde 99% korter dan die 10 jaar. Kom dus niet in de valkuil van het groenere gras en blijf eerlijk naar waarom je ook alweer koos voor die vorige relatie en eer dat (tenzij het een giftige relatie was) blijf kijken waarom het mis ging om te leren dat dit niet weer gebeurd. Dit kan alleen door een diep begrijpen van je eigen valkuil. Dit is altijd eerlijk tegen jezelf.

Blijf vrij
Ik was er al heel jong achter dat je niet alles bij één iemand kunt vinden, waardoor je je ook niet zo snel hoeft te irriteren aan een ander. Soms is je partner je tegenpool, heel goed om vooruit te komen, maar zoek of vind je gelijkgestemde die buiten je partner de hobby’s of passies delen die jij ook hebt, zelfs als het om gesprekken gaat verwacht niet dat je partner alles me jou bespreekt, dat is ook gezond. Je kijkt vaak ook niet dezelfde films, luistert niet dezelfde muziek enz. Het is dus belangrijk je eigen vrijheid te behouden in je eigen behoeften en verlangens van het leven. Je kunt niet alles delen met een ander zonder iets te verliezen, dus wat je verliest zorg dat je dit invult met iets anders. Wat niet hoeft te betekenen dat je vreemd gaat maar wel dat je bijvoorbeeld bepaalde gesprekken beter met een ander voert en bepaalde belevenissen ook niet met je vrouw of man hoeft te doen.

Op energetish niveau
Ieder mens heeft zijn of haar eigen astraallichaam, gezamenlijk bouw je echter ook een astraallichaam op hierin wordt alles opgeslagen wat je met elkaar meemaakt, voelt etc. Dit mede met allerlei mentale, materiële en uiteraard de evt. kinderen vormt jullie energetische verbintenis. Dit gezamenlijke astraallichaam is dus letterlijk van jullie. Ik zou het ook liever 'het gezamenlijke geheugenlichaam' noemen omdat het uiteindelijk een beeld vormt in het bewustzijn van ieder voor zich dat niet precies gelijk is, of juist niet gelijk is. Het beeld dat er vervolgens ook voor kan zorgen dat als een deel van het beeld afwijkt voor een gezinslid dat dit schade met zich meebrengt. Een traditioneel voorbeeld: vader moeder en twee kindern. Zij vormen letterlijk die hoeksteen waarin alles zo goed als kwaad klopt voor het gezin, een gewenning gebasseerd op veiligheid, liefde, geborgenheid, vertrouwen enz. Als vader of moeder vreemd gaat zorgt dit door dit krachtig vastgehouden beeld onmiddelijk voor een enorme breuk, het was niet afgesproken, het ging stiekem, er wordt gezegd per ongeluk. Er volgt een al dan niet tijdelijke scheiding. Een klassiek beeld dat zich keer op keer herhaald met dezelfde dynamiek en verschillende inhoudelijke schadevolle effecten over de hele wereld. 

Hoe kunnen we loskomen hiervan?
Het gezamenlijke astraallichaam of gezamenlijke geheugenlichaam kun je niet los van komen omdat je een verbintenis bent aangegaan en daarmee een verantwoordelijkheid. Je kunt wel beseffen dat je hier ieder je eigen beeld van vormt dus er is in die zin niets gezamenlijks als we zijn één. Ieder heeft zijn of haar eigen kijk en beleving. Beiden kinderen kunnen ieder voor zich de opvoeding totaal anders beleven ook al zouden ze (theoretisch) exact dezelfde opvoeding krijgen. Twee partners hebben totaal een ander beeld van elkaar omdat je simpelweg de ander beter ziet dan jezelf in alles wat die ander doet, zegt, voelt e.d. Je kunt dus niet en jezelf en de ander tegelijk zien. Dit betekend dat je welliswaar een gezamenlijk astraallichaam opbouwd of geheugenlichaam maar dat dit door iedereen binnen het gezin anders wordt beleeft. Het betekend dus dat je er alleen rekening mee kunt houden dat dit wordt gevormt want het heeft wel de eigenschap dat er allerlei verwachtingen aan gaan kleven. Dit daarmee ook precies waar het om gaat. Deze verwachtingen worden ook weer door een ieder anders ingevuld. De enige manier om dus hier goed mee om te gaan is dat het ten eerste een natuurlijk en gezond aspect is dat je dit vormt en ten tweede goed communiceerd wat jou verwachtingen zijn, ieder voor zich dus. Dit ook bij tijd en wijle chéckt of nog steeds deze spelregels binnen het gezin en binnen de partners gelden. Stilzwijgende overeenkomsten zijn ook vaak stilletjes iets anders willen.

Twinsouls / Twinflames
Het verhaal van het gezamenlijke astraallichaam dat ik liever gezamenlijk geheugenlichaam noem geeft al aan dat je er beiden een compleet ander beeld hebt van het geheugenlichaam dat je samen vormt. Je kunt dus niet één ziel samen zijn met verschillende beelden over die ziel.

Daarnaast is het upgraden van een liefdesrelatie is natuurlijk iets van alle tijden. Er wordt al eeuwen vergeleken wellicht duizenden jaren vergeleken met wie een betere of slechtere relatie heeft. Dit is ook menseigen. De vraag die hier direct mee rijst is dat iedereen de relatie krijgt of kiest die voor hem of haar goed is. Tenzij we het over gedwongen relaties hebben e.d. Alleen bij twinflames /twinsouls is dit aspect compleet weg. Er is namenlijk sprake van een daadwerkelijk betere relatie een voorbestemde relatie. Hiermee zijn alle relaties die dit niet hebben per definitie minder en is het (ook menseigen) te zeggen dat jij dit ook hebt met je partner. Evenals in de vergelijking van relaties van alle tijden is, is het meestal niet fijn om te zeggen dat jou relatie waardeloos is, daarmee plaats je jezelf direct ook in de hoek, je bent er immers bij en bij geweest toen je de relatie koos. En het gaat hierbij niet om een periode van waardeloosheid maar een totaal over de hele relatie geziene waardeloosheid. Dat zeg je niet graag, dus spreek je liever over een totale perfectie "twinsouls".

Tot slot is het vrijwel altijd naar als een relatie beindigd wanneer één van de twee je gwoon niet meer leuk vindt of een ander leuker vindt, allebei erg vervelend. Ben je twinsouls dan hou je. de illusie vast dat het vast wel weer goed zal komen want je bent immers twinsouls. Een meer destructieve vorm kun je niet bedenken want hiermee beperk je direct je eigen geluk en vrijheid om niet verder te kijken naar een nieuwe vlam.

Omdat ik het niet laten kan: vrijheid. Vrijheid is de basis van een sterke relatie. Waarom zou je deze vrijheid in beginsel al inperken door een illusionaire aankleefrelatie. Vanuit de gedachte dat je samen groeit. Helaas kun je alleen zelf groeien en niet samen, je kunt elkaar wel steunen en helpen maar groei doe je alleen.

De stilte in het zelf is niet het ontbreken van geluid maar het vinden van de diepste rust in jezelf die geluid 
geen relevantie geeft. Het gaat gepaard met een continue onderstroom van geluk dat los is van blijdschap.

Stilte:  Na een lange zoektocht naar zijn voorbeeld “een  verlichte monnik”, kwam hij langs een beek die erg veel lawaai maakte. Vlak daarbij zag hij zijn berghut. Hij stapte binnen waar hij zijn voorbeeld zag zitten, boog diep en zei: "heeft u geen last van dat lawaai heel de dag". De monnik antwoordde: “welk lawaai? En stop met buigen voor me". “Oh sorry, sprak de man, ik heb een lange reis afgelegd om u te ontmoeten. Ik heb al uw boeken gelezen en wil ook het pad afleggen wat u heeft afgelegd ik ben zo onder de indruk:” Waarop de monnik antwoordde: “ik ben niet je leermeester dat ben je voor jezelf en die boeken moet je verbranden.”

Dit verhaal omschrijft dat stilte in het zelf zit. Als het volledig stil is in de omgeving hoeft het niet stil te zijn in het hoofd, als er geluid is in de omgeving kan het toch stil zijn in het hoofd. De stilte is  niet veel anders dan andere aspecten waar je al dan niet voor kiest om het je te laten beïnvloeden. Het vergt echter veel oefening en ervaring om in een staat te komen waarin je niet meer afhankelijk bent van geluid of stilte, onrust of rust, angst of geen angst. De andere kant is dat als je teveel 'doorslaat' of beter gezegd te snel denkt geen last meer te hebben van praktisch alles wat extern is je ook los komt van je gevoel. Lees ook verdriet, we worden meestal niet gelukkiger door onverschillig te worden voor het gevoel en het externe wat er eenmaal is. De kunst is je niet te laten overheersen door ongenoegen en in de gevallen dat je iets kunt doen aan je ongenoegen daar ook iets aan doet. 

Een lichte aanraking vol energie kan krachtiger zijn dan een handdruk zonder karakter. Alles is
energie maar we vergeten soms de finesse van het leven.

Energie: Alles in het leven is energie, als voorbeeld een kind reageert minder op de vorm en inhoud waarmee je iets zegt dan de energie die je erachter legt, een energie die je zelf vaak niet doorhebt maar het kind merkt dit vaak heel sterk. Dit heeft ermee te maken dat kinderen nog niet geleerd hebben te interpreteren maar ook gewoon dichter bij hun kern zijn. We zijn als volwassenen door de overprikkeling van reclame en waarheden die elkaar om de oren vliegen de weg in ons hoofd soms kwijt geraakt. Daardoor voelen we minder aan wat iemands werkelijke intenties zijn.

Hoe meer je leert over hoe (energetische) energie werkt, hoe dichter je bij jezelf komt, je intuitie en begrijpt waarom iets stroomt of niet stroomt. Ook leer je beter hoe je daar invloed op uitoefend. De mooiste leer is wel kinderen / je kinderen daarvan leer je hoe ze op jou energie reageren en hoe je ze aanvoelt zonder dat je er wellicht erge in hebt. Hoe je voelt dat ook al spelen ze voor de deur dat het goed gaat of dat je even moet gaan kijken. Het is ook goed dat we angst hebben die ons allert houdt en deze intuitie checkt. Je loopt immers ook niet gewoon de straat over vanuit een intuitie dat je niet wordt aangereden, je chect niet alleen je gebruikt vooral je gezonde verstand. Het is dus altijd "en, en" je verstand en je gevoel.

Zet eens eens bij een debat, of een willekeurig programma  het geluid uit en ga de gezichten eens observeren. Kijk daarbij wie bijvoorbeeld vanuit het hart praat en wie vanuit het hoofd. Kijk van wie je denkt of iets echt is of gespeeld is.  Als je dit regelmatig doet kom je langzaam weer bij je kern om meer naar de energiebanen te kijken en minder naar de misleiding van het woord of de vorm.

Liefde is het krachtigste instrument om mensen te binden en verbonden te houden en sterker dan
het heengaan van de parnter of dierbare. Iemand is pas 'dood' als je hem of haar vergeten bent.

Contact met dierbaren: Bij het contact proberen te maken van een dierbare die is overleden zit het verdriet het contact vaak in de weg. Ook het verlangen de overledene weer te horen of de angst hiervoor kan averechts werken. Deze emoties vernauwen de poort waarvan je hoopt dat deze zich opent. Zowel het verdriet, angst en het verlangen zijn authentiek maar dat is de is de vertroebeling ook die gevormt wordt en de heldere blik ontneemt.

In mijn leven heb ik vele overledenen bij hun dierbare gebracht en andersom ook, in beiden gevallen ben je gids. Zoals met alles dat paranormaal genoemd wordt is het 
belangrijkste illusie van werkelijkheid te scheiden. De basis is dat je dit eigenlijk snel voelt
pf je het iets verbeeld of dat een beeld echt is. De geest heeft welliswaar geen lichaam meer maar wel het astraallichaam en dit maakt dat we dit (als je het ziet) als bijna levensecht aanschouwen. Soms voel ik ook het lichaam, zo was het erg fijn mijn moeder 
weer te omhelsen nadat ze overleden was. Het gekke was dat ik pas ruim een jaar nadat ze was overgegaan ik ineens de huilbui kreeg die zolang was uitgebleven omdat ik haar gegidst had, geholpen aan de andere zijde en veel met haar had gepraat. Ook was het fijn toch het verdriet te ervaren dat ook niet onderdrukt was maar eerder niet nodig was.

Dit is natuurlijk mijn verhaal en ik weet dat mensen verlangen hun dierbare weer te ontmoeten en de pijn die daarmee gepaard gaat. Ik kan alleen maar zeggen, het leven gaat door. Als je contact maakt wees niet bang het is liefde die je opzoekt in veel gevallen. Zij willen je net zo graag zien als jij hun wil zien. Ik help je er graag en met liefde bij.

De sprong in het diepe als je het ouderlijke huis verlaat, elk moment daarna dat je onbewust
goedkeuring verlangt al zijn ze er niet meer of ver weg. Symbolisch als het adelaarsjong zijn eerste
vlucht maakt en voelt hoe de ouders hem bekijken. Hij voelt zich bekeken, zij kijken vanuit liefde.

Ouderlijke argusogen: Als ouderlijke argusogen je vrije wil beperken. Terwijl zij niet meer in vlees en bloed zijn. Besef dan dat je het zelf bent die dit angstvallig vasthoudt en zo ervaart. De priemende ogen zijn extern de ervaring intern. Liefde kan toch niet onvoorwaardelijk zijn als het de vrije wil beperkt of claimd. Je ouders zijn niet verbolgen meer maar hebben je dit meegegeven om het los te laten. 

In ons leven worden we vaak sterk gevormd door onze ouders, dit is natuurlijk niet zo vreemd omdat zij ons opvoeden en leren hoe te leven, wat te laten, normen en waarden. Maar ook trauma's die onbewust doorgegeven worden en agressie. Het liefdevolle deel zit ons niet dwars, maar het voor het zelf negatieve deel dat aan ons kleeft hebben we wel vaak last. Hebben de ouders meerdere kinderen gekregen dan kan dat onderling enorm verschillen. Wat de één als negatief ervaart is voor de ander juist een motivator geweest in het leven.

Ouders voelen vaak het continu loslaten van hun kinderen naarmate ze ouder worden: loslaten dat ze baby zijn, loslaten dat ze alleen naar school gaan, loslaten dat ze het huis verlaten ect. Voor de kindern (en ook voor ouders) is dit een natuurlijk proces al is het soms lastig. Kinderen ervaren dit ook, maar wat ze niet loslaten is (in dit voorbeeld) de negatieve aspecten die hun gevormd hebben en die aan hun kleeft als niet eigen of authentiek.

Al zijn de ouders of een ouder al lang overleden kan deze wond blijven spelen in het leven, dit is zelfs vaak zo het geval. Wat in de eerste alinea staat is welliswaar een eerste stap in het besef dat je het zelf vasthoud maar vooral het gegeven dat het voorwaardelijke liefde is die verbonden is aan wat je ouders vonden van hoe je moet leven. Dit deel is het deel dat je in het zelf kunt helen en loslaten om weer je intrinsieke zelf te ontmoeten en omarmen. Hierbij kan ik je zeer waarschijnlijk bij helpen.

Angst kan je verlammen en zorgen dat je bang bent te gaan slapen, bepaalde ruimtes binnen te gaan
maar ook bepaalde plekken te vermijden. Sommige angst is reëel maar meer dan 80% is irreëel maar
dat maakt het niet minder eng.

Angst: Als angst je vreugde verlamd je piekert totdat je gevoel volledig strand. Je nachtrust ontneemt en je hoofd overuren maakt zonder reële en aardse druk. Juist die angst is krachtig genoeg om reëel kwaad te doen en je lichaam ziek te maken. Dit gebeurd als de diepe angst de poort is doorgegaan om louter te doen wat het kan en het kwaad is geschied met alle verwrongen uitingen. Volgens bepaalde leer zit angst in de kundalini diep in ons bekken als een chakra. Eén van de beste vormen om er bevriend mee te raken is juist de angst opzoeken. Hier heb ik diverse oefeningen voor ontwikkeld, maar elk mens is uniek en elke angst is ook anders.

Bij coaching geef ik vaak deze oefening mee om juist de angst uit te nodigen en er gewend mee te raken dat het een natuurlijke projectie vanuit onze schaduw is die we ook nodig hebben om te groeien.


Advies:
zoek een donkere kamer of ruimte op die angstig voelt, een park kan dus ook, maar dan ben je al een stuk sterker. Zoek het brandpunt waar je de meeste angst ervaart of waarbij je bijvoorbeeld voelt dat er aanwezigheden zijn, al dan niet in je beleving.

Spreid daar je  armen in de donkerte  en hou je handen ook gespreid maar ontspan wel je armen of laat de spanning langzaam los als  dit moeilijk is . Blijf daar net zo lang staan tot je de angst in jezelf goed voelt en laat het  weg voelt stromen via je vingertoppen.

Soms zul je die plekken niet gelijk vinden maar er komen vast gelegenheden waar je bent dat het angstig voelt, doe daar dan ook de oefening, het is wel van belang dat het donker is en het beste is ook dat je alleen bent. Je zult merken hoe vaker je dit doet hoe krachtiger je je voelt. 

Belangrijk: heb je veel angst en met name voor donkerte, doe het rustig aan en bouw het rustig op. Een klein lampje aan en steeds minder licht. Besef dat angst niet infantiel is of kinderachtig het is één van de krachtichste bronnen in de mens.

Staandend voor je grootste angst en dat wat je niet wilt geeft een schrikreactie, deze reactie is krachtig
te gebruiken om het besef in het zelf te brengen dat je dit niet wil en voor geluk kiest.  Probeer dit
moment te herinneren bij zwakte en terugval en het gevoel erbij zodat je dit kunt inzetten om jezelf op
het pad te houden vanheling in het zelf.

Motivatie-totem: Als een krachtig instrument gebruikt in de sessies om terugval in oude angsten en patronen te voorkomen. 

De motivatie-totem wordt gevonden in het zelf, waarbij een beeld wordt gevisualiseerd dat of het doel is van wat je wilt bereiken of het doel is waar je niet in terecht wil komen. Het krachtigste werkt deze motivatie-totem of beeld als het beiden bevat en beiden kenmerken vertoont. Voorbeeld is een afgrond waar je in dreigt te vallen waarbij je een stap terug doet om niet te sterven. Voorwaarde van de motivatie-totem is dat je het echt voelt en niet dat het een ‘weten-maar niet er naar handelen’ modus vervalt. De motivatie-totem is daarmee iets dat niet zomaar bedacht kan (over het algemeen) maar dat diep uit het zelf ontstaat.

De motivatie-totem is het tegenovergestelde van een placebo, het is een bewust ingezet middel om je te sterken in je te behalen doel, je vast te houden aan je kracht en terugval te verminderen.

De schoonheid van verdriet toelaten bij jezelf zit in het toelaten van een natuurlijk aspect in onze psyche 
die er niet zomaaar is en je verteld van jezelf te mogen houden.

Verdriet: Onze liefde voor de ander en het zelf is het krachtigste wapen om te overleven in de moeilijkste strijd, de liefde voor het zelf om te schijnen, de liefde voor de ander om  te koesteren en troosten. Het verdriet voor de ander en voor jezelf niet weg te drukken maar toe te laten omdat kwetsbaar zijn juist onze kracht is. Deze kwetsbaarheid opent het hart voor jezelf en anderen en het houd ons weg van nuchterheid of het rationeel beschouwen van het eigen verdriet, wat vaak een afweer  is om niet het verdriet te voelen.

Verdriet is er in allerlei vormen en situaties. Het is ook per persoon anders en de tijd dat het duurt kan ook enorm verschillen. Als kind is verdriet vaak of vaker van korte duur, Kleine kinderen reageren op het moment en in het moment primair op situaties. Hoe ouder ze worden hoe meer verbinding ze krijgen met alles om hun heen en hoe meer ze ook begrijpen. Bij volwassene of jong-volwassene is de factor verdriet al vele malen complexer. Verdriet kan op allerlei situaties zomaar ontstaan daar hoeft niet eens een trauma onder te liggen. Iets maakt je dan verdrietig in jezelf of van anderen (extern) De relevantie ontstaat als verdriet je in de weg zit dat het je leven beïnvloed en je vreugde. Vaak bij het overlijden van een dierbare. Zeker niet iedereen is gezegend met direct contact met de overledene die nog leeft, verdriet en angst kunnen het contact in de weg zitten . In mijn leven heb ik veel mensen en geesten gegidst om hun verdriet te verzachten een poort te vormen tussen deze en gener zijde (als ware).  Maar hoe dan ook iemand is in vlees en bloed niet meer aanwezig het verdriet is er toch en kan daarmee voor die persoon iets verzacht worden of het geeft een geruststelling. 

Net als angst is het in mijn optiek belangrijk het diep te voelen en rustig weg te laten stromen als je het voldoende hebt gevoeld. Het vreemde is dat zowel angst als verdriet mooi kan zijn als je het diep doorvoelt. Het wegstoppen van angst of verdriet is niet liefdevol naar jezelf maar wel begrijpelijk zeker in het begin.  Eigenlijk is verdriet net als angst een te groot gebied om hier iets eenduidigs over te zeggen. 

Verdrietstrijd: Verdrietstrijd: De wat minder positieve vorm is als iemand in de overtreffende trap gaat over zichzelf of een ander als iemand iets verteld wat hem of haar overkomen is. elke strijd ontstaat als je deze aangaat maar het is niet altijd eenvoudig om niet de strijd aan te gaan als de ander dit in je uitdaagt. Door de strijd aan te gaan zit je ook in het verhaal van de ander en niet in je eigen verhaal. De vraag is of de ander het dan waard is om je kwetsbaarheid te tonen en te vragen of de ander je even kunt steunen of dragen. 

Klaagverslaving: Een patroon ontwikkelen bewust of onbewust waarbij een bijna ziekelijke klaagenergie ontstaat die -ook al is er niets aan de hand- de kop opsteekt en van zich laat horen. De klaagverslaafde heeft het koud als er een briesje is, de klaagverslaafde voelt ingebeelde pijn ect. Patronen hebben de neiging een symbiose te vormen met het lichaam wat zijn eigen placebo en noceblo* effect teweeg brengt. *de negatieve vorm van het placebo-effect.

Iedereen kent het placebo-effect dat o.a. veel gebruikt wordt in de medische wereld om bijvoorbeeld 
mediactie blind te testen. Het nobebo effect is echter het tegenovergestelde en kan veel leed
veroorzaken en er onnodig voor zorgen dat mensen zich angstig en ongelukkig gaan voelen.

Nocebo effect:  Als een dokter een uitspraak doet over een ziektebeeld waarbij de uitkomst onzeker is maar vooral de negatieve uitkomst benoemd in een gesprek, kan het noceblo effect ontstaan. De patiënt neemt deze man/vrouw te serieus en de kans dat de gezondheid versneld slechter wordt, word daarmee versterkt. De leraar die een leerling aangeeft niet te deugen of de ouder die tegen het kind zegt je luisterd nooit, het zijn krachtige woorden die krachtige negatieve effecten kunnen hebben en blijven hangen. Het nocebo effect hoeft is welliswaar de tegenhanger van het placebo effect maar beiden kunnen schadelijk zijn als het in de handen van incapabele mensen (op dit gebied) valt, die niet of onvoldoende beseffen wat het effect kan zijn. Het placebo effect kan bijvoorbeeld een aanslag op iemands interligentie zijn of een belediging als dit incapabel/onbruikbaar wordt toegepast. Placebo effecten worden veel in NLP coaching toegepast waarbij er een illusionair positief beeld wordt geplaats tegenover een negatief beeld. Als dit te grof wordt gedaan, tijdens een show of een imposant moment is de kans op terugval enorm en vaak slechter dan de uitgangspositie, waarbij het dus een nocebo effect wordt. Zeker als het diepliggende patronen betreft. Is het in handen van specialisten die heel bewust weten wat zij doen dan is er ook nazorg en is deze methode bijvoorbeeld onderdeel van een complete therapie. 

Het belangrijkste is natuurlijk de bewustwording van wat woorden en uitspraken kunnen doen met 

We leven in deze nieuwe tijd in een overprikkeld systeem, dat in stand gehouden wordt en dat we vaak
zelf in stand houden of we willen of niet. De reden waarom mediteren voor veel mensen niet helpt is
omdat de maalstroom in het hoofd gewoon doorgaat

Een overprikkeld zenustelsel: Met meer dan dertig kanalen op TV,  Facebook, Instagram, mail, telefoon waar je allemaal op moet reageren omdat het ringt piept en zoemt naar je. De TV die de laatste periode niets meer dan angst verkondigd en restricties die weliswaar nodig zijn maar ook zorgen dat mensen overprikkeld raken. De hele week hard werken, eventueel kinderen naar school brengen, ’s avonds nauwelijks tijd voor jezelf, dan maar voor de buis nog meer prikkels van nieuws, documentaires, films ect. Het weekend nadert en zo vreemd dat je hoofdpijn hebt op vrijdag en in het weekend weinig fut hebt om nog wat te doen maar de kinderen zeuren dat ze weg willen en beziggehouden willen worden, natuurlijk ze hebben je de hele week nauwelijks gezien. 

Maar ook zonder kinderen is het teveel, we plannen alles vol met sporten, dingen moeten doen enz. Die overdaad aan prikkels nemen we zelfs mee met vakantie. Vakantie is allang geen rust meer, daar moet je ook van alles. tijdens vakantie plannen we excursies om te kunnen vertellen waar we geweest zijn. We verschuilen ons achter een fototoestel maar vergeten te genieten. Zijn continu bezig om de dag vol te plannen net als thuis. Het is tekenend dat zelfs in het ontspannen ‘we’ ons druk maken. Mede door dit fenomeen lijden veel mensen aan een overprikkeld zenuwstelsel. Hieruit kunnen helaas allerlei ziektes ontstaan omdat het ver van onze oernatuur af ligt en omdat logischerwijs veel mensen er gewoon last van krijgen. Kinderen worden geboren met ADHD, depressies, burn-out maar ook psychose. Niet alles is hier aan te relateren omdat de mens complexer is dan dat en iedereen anders reageert maar het draagt er in veel gevallen aan bij.

Zet eens eens bij een gesprek op televisie het geluid uit en ga de gezichten observeren je leert daarmee kijken wie bijvoorbeeld vanuit het hart praat en wie vanuit het hoofd. Als je dit regelmatig doet kom je langzaam weer bij je kern om meer naar energiebanen te kijken en minder naar de misleiding van het woord of de vorm. Dit is de rust die we allemaal verdienen, niet dat ik iemand wens doof te zijn natuurlijk maar wel meer controle op de hoeveelheid prikkels die letterlijk iedereen krijgt, wat we hiermee doen daar kunnen we wat aan doen.

De diepere laag van het erkennen van de werkelijkheid zit vaak in de drang tot waardering bij met name
een selecte groep en het vertekende beeld dat 'de ander' de vjiand is of niet beter weet.

Oplossingsaversie: er is de 'complottheorie denkers' uitleg over dit fenomeen maar ik wil me hier richten op het breder gelegen aspect van de weigering in het zelf om iets aan te nemen. Bij complottheorieën gaat het veelal over kritische denkers die zich teveel vast hebben gebeten in een bepaalde richting soms maar over één specifiek aspect waarbij helaas de media behoorlijk in bijdraagt om het complex te maken de preciese data te achterhalen (bijvoorbeeld).

Oplossingsaversie is een breder gebied, zit ook dieper. Een deel komt voort uit de reactiedrang, het gegeven dat we leren overal een reactie op te geven ook als we het niet weten. De oplossingsaversie zit hier tegenaan met name de drang tot waardering. Het tegendraads zorgt indirect voor de waardering om bij een afgezonderde groep te horen. Een vertekend idee dat een ieder die anders denkt denkbeeldige vijand is van X. Of dit nu een expert is als een arts die een diagnose stelt of een monteur die je auto repareert, ‘X weet het beter’. Uiteraard kan zowel de arts als de monteur er naast zitten maar dit gaat voorbij de realiteit; of het nu juist of niet juist is X heeft het ‘altijd’ juist en wil niet horen dat er een andere weg is. X voelt zich gesterkt door een selecte groep door hier over te pochen, maar evengoed geeft het voor X een sterk gevoel van eigenheid. 

Het is makkelijk dit te zien als een vergroot ego maar in veel gevallen liggen er hele andere aspecten ten grondslag: X voelt zich onderdrukt, X heeft moeite met vriendschappen en vind hierdoor aansluiting, X verdringt de somberheid in het zelf, X werd altijd gezien als het kleine broertje. Maar ook: X geloofd niet dat een ander het beter kan weten en vertrouwd het niet, X leest verhalen die zijn gelijk bevestigen en blijft dit doen omdat dit prettig voelt. 

Kortom vele mogelijkheden waarom iemand ‘continu’ een buitenissige mening er op nahoud die leidt tot het niet willen horen van een andere oplossing dan dat X zelf wil zien.

Unidentified flying object, zodra het dus in de lucht vliegt is het een UFO. Een interessante gedachte is of 
de UFP op dat moment door de lucht vliegt of dat wij het op dat moment waarnemen. ALs tijd en ruimte
niet bestaan, zou het dan voor de 'UFO' wel of niet bestaan of een realiteit zijn. Als tijd en ruimte voor de
UFO wel een realiteit is, zou het er inderdaad op dat moment zijn en ook door 'de lucht' vliegen.

Mystiek:
Er zijn twee soorten mystiek, het universele mystiek en het persoonlijke mystiek

Op universeel niveau
Mystiek heeft vaak de neiging iets interessanter te maken dan wat iets is. Als dat niet zo is wordt eerder onverklaarbaar gebruikt als woord.
Zodra het mystieke er af is is het weer natuurlijk of een bekend verschijnsel. Het is gelijk aan UFO's waarvan de aanvankelijke aanname is dat het niet verklaarbaar is, maar zodra bekend is wat iets is ie het niet meer een UFO. Het interessant maken heeft weer te maken met dat een film of beeld beter werkt als het iets magisch of onverklaarbaars heeft. Je zegt ook dat 'de magie is eraf' daarmee bedoelt men dat de spanning weg is van het niet weten of niet kunnen verklaren en dit graag zo houden. 

In de natuurkunde komen behoorlijk wat bijzonderheden voor die niet exact meetbaar zijn: donkere materie, zwarte gaten, parallelle universa zijn nu niet bepaald exact meetbaar. Paranormale ervaringen lijken hier ook onder te vallen, maar als je al van kinds af aan gewoon geesten ziet die niet een lichaam van vlees en bloed hebben dan is hier nadat je het heel lang interessant en mystiek vind een normaal onderdeel van je leven. Het blijft mooi om gemakkelijk contact te hebben met geesten maar een wandeling in de natuur is ook prachtig en misschien wel mystieker.

Net als de natuurkundige die al veel weet over wat zwarte materie is het op een gegeven moment niet meer spannend vind en normaal omdat het verklaarbaar is, zo is het ook normaal dat je de persoon die begraven wordt gewoon naast het graf ziet staan. De eerste keren mystiek maar na een jaar of 20 heel gewoon. Hiermee bagatelliseer ik dus niet de magie van het leven maar de drang om het mystiek te houden is ook een andere uiterste. 

Op persoonlijk niveau
Het tegenovergestelde is overal een verklaring voor willen hebben, beiden zijn mens-eigen zowel het mystieke of magische vasthouden als het overal een verklaring achter zoeken. 

Ook kan de gedachte meespelen dat als de magie weg is het gevoel ook weg is. Een bekend voorbeeld is bij het liefdesspel waarin verleiding een rol speelt, daarbij is het vaak niet prettig als alles verklaard wordt en zelfs storend. Gaat het echter om het bewust mystiek houden, het 'Monster of Loch Ness' principe dan speelt vermaak een grote rol. 

Er zijn simpelweg verschillen tussen mensen wat ons autonoom en uniek maakt dus zowel het willen verklaren als het mystiek willen houden kan een keuze zijn om je fijner of gelukkiger bij te voelen. 

Ivan Pavlov - grondlegger van de klassieke conditionering

Er is een verschil tussen klassieke condionering en operante conditionering. Klassieke conditionering gaat om gedragingen die worden gevormd door de koppeling van stimuli.  Operante conditionering. Leren is gebaseerd op de beloningen of gevolgen die als gevolg van een actie gekomen. Het heeft de mogelijkheid om te vergroten of verkleinen van gedragingen afhankelijk van de huidige gevolgen.

Klassieke Conditionering: is dus aangeleerd gedrag hoe te reageren op externe prikkels. Een beroemd onderzoek over conditionering is van Paslov die honden op commando kon laten kwijlen. Normaal gaan honden kwijlen bij het zien van een koekje, dit had hij vervangen voor een fluitje waarna ze het koekje kregen. Vervolgens werd het koekje weggelaten en gingen ze kwijlen op het fluitje. 

Het ‘probleem’ ontstond dat de vergelijking één op één ook op mensen toegepast zou kunnen worden dit werd gelukkig als controversieel gezien. 

In opvoeding wordt operante conditionering veel toegepast door het beloning en strafprincipe om bepaald gedrag te leren waardoor ze leren hoe ze zich moeten gedragen in de maatschappij maar ook bij de ouders. Zoals met alles in het leven is het altijd van belang hoe je een middel zoals conditionering toepast en met welk doel. Daarnaast leer je opvoeden helaas niet op school en dit is zichtbaar bij sommige kinderen. Je vraagt je daarbij af of het middel en de expertise wel toereikend is. Conditionering is een krachtig middel bij kinderen die nog als een spons zijn, we hopen maar dat dit zo min mogelijk misbruikt wordt en het kind zo vrij en liefdevol mogelijk opgevoed wordt.

De reactiedrang: is een aangeleerde prikkel in het zelf om tegen diens authentieke oorsprong te denken en handelen.  De angst om geen reactie te kunnen geven in gezelschap, de noodzaak om iemand te helpen terwijl dit niet nodig is of het onbewust groter maken van een gemaakt foutje (een foutje wordt ineens een grote fout). Allerlei verwrongen uitingen van een onderdrukte vrije wil.

In onze opvoeding leren we overal antwoord op te geven althans in mijn tijd. Als iemand wat vraagt geef je antwoord, als iemand binnenkomt zeg je gedag. Dit leer je, dat zijn etiquette en het is logisch. Een kind voelt echter als iemand binnenkomt om daar wel of niet naartoe te willen gaan, daar zit de ratio niet eens tussen. Komt het kind niet dan moet het naar die persoon gaan van menig ouders, want dat is netjes en dat leer je. De conditionering ontstaat geleidelijk wanneer het kind vaak tegen de natuur in direct moet komen en niet in zijn of haar eigen tempo. Er is niet écht een probleem als een kind in eigen tempo komt, een paar minuten later, om iemand te begroeten of om iets te moeten doen, zeker als het kind zegt ik kom zo. Maar het ongeduld van ouders en bovenal de etiquette voeren de boventoon.

Het continue zonder enige uitleg horen van: dit mag niet, dat niet doen, nu komen, luisteren, maar ook: ik doe dat wel voor je, ik doe je jas aan en ik bepaal. Vaak met als drijfveer het ongeduld en natuurlijk de conditionering van de ouder(s) zelf.  Als dit dus, zonder dat het kind begrijpt waarom gebeurt en zonder dat de ouder(s) hun eigen imperfectie toegeven aan het kind, dan volgt daaruit diepe frustratie bij het kind. Deze leidt vervolgens tot zich erbij neerleggen en niet meer strijden voor de eigen authentieke mening. Dit 'zich erbij neerleggen' staat los van dat het kind brutaal gedrag vertoond wat alleen maar tekenend voor de frustratie is en vooral van het zich niet gezien en gevoeld worden. Ook kan dit weer leiden tot dat het kind de ouders niet meer vertrouwd met allerlei gevolgen.  Lees hier het hele artikel

Bij het verwerken van informatie laten we ons te veel leiden door het primitieve gedeelte in ons brein
dat verantwoordelijk is voor alle indrukken en ervaringen die we onbewust opslaan.

Detective van het zelf: kritisch blijven en nuchter is in mijn optiek een belangrijk aspect van zelfontwikkeling. Het spreekt voor zich dat we niet gebaat zijn bij het klakkeloos overnemen van ervaringen of dingen die we lezen. De basis ligt vaak verscholen in het simplificeren bij het vormen van een ‘gezond’ oordeel nadat je iets nieuws probeert te leren of begrijpen. Maar toch wordt er volop gekopieerd en nagepraat. Het vergt authenticiteit om vanuit eigen gevoel en waarde te denken en spreken en soms word je ook niet geliefd, zo is het eenmaal, als je zegt dat iets onzin is. Maar soms is ook de reactiedrang de 'boosdoener' waardoor de nuance en validatie ontbreekt.
 
Als je detective van het zelf bent kun je dit ook voor anderen zijn. Het houdt in dat je ongeacht wie, kritisch blijft op uitspraken en zienswijze. Maar voor mij persoonlijk was het vooral van belang bij de dingen die ik doorkreeg voor andere mensen vanuit de spirits. De illusiewereld van jezelf of de ander, is een hele andere wereld werd met snel duidelijk. Als ik iets hoorde moest ik het minimaal drie keer horen om het uit te spreken over iemand. Dit ging dan over wat ik zag en voelde van deze persoon. 
Ik heb daardoor geleerd continu heel zorgvuldig met informatie om te gaan en het te onderzoeken bij de juiste bronnen.

Als ik wel eens als elk mens iets klakkeloos overnam schaamde ik me diep en voelde dat het niet klopte en niet eigen was, maar deed het toch. Ontwikkeling gaat letterlijk met heel veel vallen en uiteindelijk opstaan om niet meer te kunnen vallen. Mijn advies: als je iets niet weet zeg het gewoon en blijf bij twijfel vanuit jezelf praten en niet in absoluutheden (die meestal zelfs niet bestaan) als je niet zeker bent van hoe iets werkelijk in elkaar zit. Het voordeel is rechter naar jezelf en anderen te worden.

Bij mediteren denken velen aan ontspanning en tot rust komen. De oorspronkelijke vorm komt echter
het hindoeïsme zo'n 5000 jaar geleden waar het al ging om geestelijke en spirituele verlichting. In het 
Boeddhisme spreekt men over 'wakker worden in het zelf'.

Meditatie: Ik las laatst dat het iemand niet lukte om te mediteren, de gedachte aan andere dagelijkse beslommeringen kwamen steeds naar boven. Dit is ook wat het doet en tevens de reden waarom het op die manier niet werkt voor veel mensen. Er wordt vervolgens gezegd dat je moet oefenen dit los te laten maar dat voelt niet erg ontspannen van wat het zou moeten zijn in de betekenis die veel mensen er aan schijnen te geven. Dan denk ik er is toch veel meer waardoor je lekker kunt ontspannen, een wandeling, fijne muziek, sporten of gewoon een lekker warme douche nemen. Allemaal uitingen waarbij je helemaal los kunt komen in je hoofd of verder.

Ik vind het ook vreemd dat meditatiemuziek zou helpen bij een meditatie. Je kunt erdoor ontspannen maar het is ook weer een afleiding of inspanning als je met die muziek bezig bent, meestal is het ook niet de muziek die je normaal goed vind dus dan ga je je een beetje ergeren vooral als het electronisch is. Ik luister liever naar het pianoconcert van Beethoven of Coltrane, het is maar net in welke stemming ik ben.

Wakker worden in het zelf
Daar gaat het om bij de oorspronkelijke vorm van mediteren. Jezelf in een staat brengen om wakker te worden over je eigen patronen en/of misleidingen van de geest. In het boeddhisme is het daar ook voor bedoeld "wakker worden in het zelf". Daarin heb je zes levels van meditatie waarin bij het diepste level er sprake is van het compleet loslaten van ik. Maar daarvoor zitten vele trainingen om daar te komen die vele ook niet bereiken. Dit principe heeft (dus) niet veel te maken met ontspannen. Om te ontspannen zijn dus andere middelen beter of minstens zo goed.

Uit onderzoek (Acta Psychiatrica Scandinavica.) blijkt ook dat meditatie en mindfulness bij groepen onder begeleiding van 'experts' (8%) averechts bleek te werken en de klachten juist erger werden.  Daarnaast is het zo dat mindfullnes vooral in ideale omstandigheden werkt bijvoorbeeld met een team psychologen. Zelf heb ik nooit gemediteerd  en er ook nooit behoefte aan gehad maar dit heeft er wellicht mee te maken dat ik sinds enkele jaren vrij makkelijk in een staat van helderheid zonder denken kom.

Er is een tendens te makkelijk over de veranderingsprocessen van de menselijke geest te denken en deze
te simplificeren als notendop-oplossingen. Het antwoord en het weten wordt daarmee als kern
beschouwd en de snelheid van verandering als belangrijkste graadmeter.

De schoonheid van de imperfectie: Imperfectie en allerlei emoties vanuit de schaduw maken ons innovatief, creatief en actief. We zijn er mee geboren en hier mag meer met liefde naar gekeken worden. Niet de norm bepaald wat niet goed is maar het zelf bepaald wat wel of niet meer dient; en dat wat niet dient kunnen we transformeren zodat dezelfde emoties en imperfecties ons wel dienen en niet meer tegenwerken. Die emoties en imperfecties maken ons juist mooi en zijn er ook niet om te overwinnen maar om te transformeert tot nuttig en liefdevol.

Kunst is de ultieme vorm voor mij om imperfecte schoonheid te kunnen tonen die van binnenuit komt, de muzieknoot die je niet hoort maar die je wel raakt zit tussen twee muzieknoten in, die lege ruimte gevuld met gevoel. Daar zit de etherische ruimte die iets mooi of vals maakt.

Een prachtig uitziende vrouw of man kan in een fractie onaantrekkelijk zijn doordat je iets ziet dat niet direct verklaarbaar is maar vanuit een soort arrogantie direct de magie verbreekt. Een minder mooie vrouw of man die rouw en echt is verbreekt geen magie die is er. 

Het is niet altijd verklaarbaar waarom juist die imperfectie zo aantrekkelijk is voor veel mensen. Het is wel verklaarbaar dat als mensen vrij worden opgevoed dit beter is voor de economie dan dat iedereen volgens vaste maatstaven of binnen een strak keurslijf opgevoed zou worden. Mensen die vrij leren denken zijn ook beter in staat creatief, innovatief te zijn en hebben meer lef.

Als materie verdwijnt, verdwijnt ook tijd en ruimte hierin. Bij (diepe) dromen en bij  contact met spirits is
er geen tijd en ruimte. Geesten zijn echter geen dromen maar dromen zijn ook (mogelijk) niet altijd vanuit
het zelf/ het onderbewustzijn. 

Geesten/Spirits: Hier kan ik vrij kort over zijn geesten zijn gelijk aan mensen alleen hebben ze geen fysiek lichaam en het ontbreken van tijd en ruimte. Wat dit betekend is iets complexer. 

Aan de andere zijde is er geen tijd en ruimte een geest kan direct op een andere plaats zijn zonder zich te hoeven te verplaatsen. Er zijn echter ook genoeg geesten die ik ontmoet heb die dit niet weten, zij begeven zich nog in een tijd - ruimte besef of denken dat ze nog ziek zijn omdat ze dit waren voordat ze overleden waren. De hechting aan de aarde is groot. 

Het gegeven (voor mij een feit) dat er geen tijd en ruimte is voor de geest verklaard ook dat er wel honderd of duizenden mensen tegelijk een gesprek kunnen hebben met een geest op hetzelfde moment.  Lees het volledige artikel

Een mooie uitspraak van Martin Luther King over hoofd en hart. Hiermee kom je vrij van de gedachte dat
'je' vanuit het hart leeft en besef je hoe belangrijk het is de innerlijke reis te maken waarbij je door de
schaduw van de psyche gaat en vanuit het ware zelf (imago-dei) het denken en voelen meer op één lijn
kunt krijgen.

Hoofd/hart: Onze geest/psyche wordt (o.a.) gevormd door denken en voelen (‘hoofd’ en ‘hart’). Wanneer ons denken (hoofd) volledig ontwikkeld is, betekent dit dat we in alle omstandigheden wijs zijn in ons denken en handelen. Wanneer ons voelen (hart) volledig ontwikkeld is, betekent dit dat we in alle omstandigheden liefdevol zijn in ons denken en handelen.
Dit is echter een zeldzame staat en al zeker geen constante staat. Het is ook onderdeel van de te bereiken aspecten binnen geestelijke volwassenheid of 'verlichting'. Dit laatste woord vind ik minder passend omdat het leven zowel licht als donkerte is en beidenzijn deze van even groot belang. Het is wel zo dat het een absolute verlichting is om bepaalde obstakels meester te zijn.
Daarom is de reis naar binnen (het onderbewustzijn) in mijn optiek een eerste start. De taal van ons onderbewustzijn zit (o.a.) in onze dromen, maar ook in de spiegel van onze gedragingen. Zo'n 90% van onze psyche is ons onderbewustzijn het overige deel is ons bewustzijn. 

Het is in mijn praktijk van belang juist de obstakels of patronen te helpen helen vanuit het onderbewustzijn. Anders haal je alleen het onkruid aan de oppervlakte weg en laat de wortels zitten waardoor later het onkruid weer groeit. m.a.w. dan richt je je alleen op het oppervlakkige symptoon en niet op de onderliggende aspecten. Onder het oppervlakkige symtoon valt voor mij de algemene levenslijn, familie- en gezinsverbanden, de huidige situatie, relaties, zakelijk/privé balans ect. Dit deel wordt al naar gelang de relevantie uitgediept of kort belicht. Daarbij komen de vragen die onder de directe vraag liggen naar boven. Dit deel noem ik de oppervlakkige patronen en obstakels die bijvoorbeeld geluk en/of vrijheid in de weg zitten. Niet oppervlakkig van 'weinig waarde' maar oppervlakkig omdat dit zich aan de oppervlakte bevindt van de psyche.Een complete bewuste helderheidsessie (of sessies) waar de obstakels zeer waarschijnlijk vandaan komen. 

Dit deel is de bewustwording die soms al pijnlijk is omdat dit weggestopt is in het onbewuste deel van het brein. Vervolgens is een natuurlijk effect van ongeduld om dit bij de hoorns te willen aanpakken. Het proces dat volgt echter kan maanden zoniet jaren duren. Het besef dat als iemand zijn of haar hele leven een bepaald patroon heeft gevolgd wat is gaan wringen kan niet zomaar in een paar uurtjes opgelost worden. Dit is alleen het bewuste deel - 'het bewust onbekwaam' worden. Dit kan pijnlijk zijn maar ook als een opluchting voelen. Hier heb ik ook het schaduwwiel voor ontwikkeld dat aangeeft hoe verder je van je eigen schaduw verwijderd ben hoe moeilijker het te helen is en hoe dichter je bij je schaduw bent hoe dichter je ook bij het zelf bent. Dit is echter een hulpmiddel want ieder mens is uniek, daarom interpreteer ik de typen binnen het wiel ook vrij algemeen.

Het bijzondere is ook dat wanneer er gewerkt wordt aan het onderbewustzijn de heling vanuit het zelf -dat dit aanstuurt- niet heel bewust plaatsvindt. Vanuit de complete bewuste helderheidsessie(s) kan de start beginnen worden van het werken aan het onderbewustzijn. Daar waar de wortels van het zelf liggen en daar waar het goud in de schaduw zit. 

Als de externe wereld teveel de aandacht krijgt en de interne wereld achterblijft kan er een disbalans
ontstaan. Extern geluk is veelal niet blijvend of duurzaam.

Extern Intern disbalans  Teveel richten op externe invloeden  leidt tot een onverzadigbaar verlangen naar uiterlijke materie, apparaten en  kleding en met name de reacties daarop vanuit de omgeving (extern). Ook  social media is een krachtig verslavingsgevoelig  instrument om  continue de extern gerichte drift naar reacties en applaus te willen ontvangen.  Als daarbij het aandacht geven en werken aan de interne wereld achterwege blijft, ontstaat er vroeg of laat een disalans tussen de externe en interne wereld binnen de persoon. 

Gelukkig voelen wordt dan continu ad hoc. Het heeft ook continu dat applaus en kunstmatige waardering nodig. Het wordt ook nagejaagd. Als suiker geeft dit een korte piek met een steeds dieper dal. 

Zowel het interne als het externe is van belang. Het één om ons staande te houden binnen de sociale maatschappij en het ander om vanuit zelfliefde realistich en dankbaar met het zelf te blijven en dit af en toe te ontmoeten op de diepe laag waar het zelf zich bevindt.

In deze jachtige tijd is het een uitdaging om je niet teveel te laten afleiden van de vele externe prikkels die als ware continu op ons brein hameren. Daardoor kan omgekeerd ook een onderprikkeling ontstaan op onze zintuiggen waardoor juist enthousiasme onderdrukt wordt, uitdagingen vervlakken en veranderingen of vernieuwingen uitblijven vanuit desinteresse. Door de overprikkeling ontstaat dus juist onderprikkeling op den duur (in veel gevallen). 

We kunnen ons alleen minder richten op teveel externe prikkels die als bijen om je hoofd zoemen en waarbij met name social media een rol speelt die continue onze aandacht vraagt. Natuurlijk is een stop van tijd tot tijd goed maar niet echt effectief omdat social media ook verslavend werkt en dus steeds weer terugkeert als heftige prikkel tot vaak diep in de nacht.

Een effectievere wijze die zich ook breder richt is het leren begrijpen van de energieën en wat die externe energieën met je doen. We laten ons feitelijk ontvoeren binnen ons eigen energiehuishouden en zijn daar al dan niet zelf debet aan. We kunnen het in ieder geval leren intomen. Door te kijken en doorvoelen van je energie die verandert in jezelf op het moment dat je je druk maakt of dat je niet meer betrokken bent bij je kinderen of anderen omdat je aandacht volledig zit op die externe prikkel dan voel je het beste de energieverschuiving. 

Je was eerst in rust maar door die externe prikkel verdwijnt de rust en dit doe je zelf, je bent het zelf die de rust kunt bewaren. Dit is makkelijk gezegd maar daar ligt de kern. De rust of stilte in het zelf is er al van nature maar er zit een maskerlaag voor die de externe prikkels of de externe wereld heet. Door regelmatig naar deze innerlijke stilte te reizen in het zelf ontdek je steeds beter hoe dit bij jou werkt. Kom je steeds makkelijker tot die rustplek in jezelf. 

Ik gids je hier graag bij want het is niet voor niets een reis.

In ons leven dragen we en worden we gedragen. Vaak dragen we in ons volwassen leven meer dan dat
we gedragen worden. Dit is ook niet direct een disbalans maar dit kan het wel worden als er vanuit de 
bron een diep gemis is ontstaan waar we ons vaak niet eens bewust van zijn maar wat wel kan knellen.

Dragen en gedragen worden.

In mijn pad voorbij het zijn ervaarde ik een beeld van het in de baarmoeder zitten als baby (gedragen worden) en het beeld van de baarmoeder zijn (het dragen). Dit wisselde zich af met de ervaring van meerdere levens waarin dit steeds wisselde. 

In retroperspectief heb ik de diepere betekenis ontdekt die ik nu ook al toepas binnen de coaching. In regressie (het teruggaan) kun je jezelf als foetus in de baarmoeder ervaren en met name doorvoelen of je je energetisch gedragen hebt gevoeld. Fysiek is vanzelfsprekend, maar op dieper niveau voel je daar ook of er koestering of koudheid was. Dit is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan daarom is dit een sessie geworden. Verder is dit vanzelfsprekend niet het enige aspect maar wel een belangrijk anker dat bij gemis van het energetisch gedragen voelen tot obstakels kan leiden.

Er wordt vaker aandacht gegeven aan de eerste 3 maanden na geboorte maar minder aan voor de geboorte, daar waar de geest haar intrede heeft gemaakt na zo'n 3 maanden zwangerschap. De ervaring binnen de baarmoeder is van wezenlijk balang voor het diepste gevoel van gedragen voelen of niet. Hier zitten veel aspecten die obstakels kunnen vormen in het verdere leven.

De ontbreking van liefde waar dragen onder valt verteld ons dus veel over het vervolg van ons leven. In hoeverre dragen en gedragen worden in balans of disbalans is. Maar vooral het waarom ervan.

Onze psyche is (uiteraard) te complex en ieder mens (te) uniek om daarbij eenduidige conclusies uit te trekken. Wel is het een bruikbare tool en onderdeel in het helen van deze obstakels en patronen ontstaan vanaf de pre-geboorte.

In diepste zin voelen veel mensen toch het gemis aan gedragen zijn, dit kan vanuit de jeugd maar in mijn optiek ontstaat dit dus al in de baarmoeder. Het helen van het gemis aan gedragen worden zit in deze kern. 

Gedragen worden we in ons volwassen leven minder dan dat we dragen, we dragen continue: ons gezin, onze verantwoordelijkheden en meer. Dit is ook natuurlijk omdat we niet continu gedragen kunnen worden en 'moeten' worden. Daarnaast is er nog het enegetisch gedragen worden (het goddelijk dragen of het dragen vanuit de/een innerlijke bron)  wat wel een contunue gevoel kan geven van je gedragen voelen, maar dit is meestal gekoppeld aan een diepe en langdurige reis in het zelf waar het teruggaan naar de geboorte en ervoor een belangrijk aspect is.

Het diepe gemis aan het energetisch niet gedragen voelen is in mijn optiek alleen vanuit het onderbewustzijn te helen en gaat ook niet binnen één sessie. Het is deels een proces van begrijpen en grotendeels een proces van ervaren.  Hier help ik je graag bij.

De weg naar geestelijke volwassenheid onstluit het volledig in balans komen van het hoofd en hart
de totale psyche van de mens. Dit pad geeft ons het levenswater dat kabbelt door het hele lichaam en
geest en daarbuiten, voorbij het zijn, die zorgt voor een onderstroom van geluk. We zijn niet hier, we zijn
niet daar maar overal tegelijk tijd en ruimteloos.

Geestelijke volwassenheid

Onze geest wordt (o.a.) gevormd door denken en voelen (‘hoofd’ en ‘hart’). Wanneer ons denken (hoofd) volledig ontwikkeld is, betekent dit dat we in alle omstandigheden wijs zijn in ons denken en handelen. Wanneer ons voelen (hart) volledig ontwikkeld is, betekent dit dat we in alle omstandigheden liefdevol zijn in ons denken en handelen.

De erkenning ontstaat dat alle emoties die je hebt een voorzetting zijn uit de kinderjaren: angst, woede, depressie en agressie ect. Deze emoties zijn bij geesterlijke volwassenheid in continue staat volledig begrepen, waardoor meer afwezig.

Een volledige bewustwording van al je gedachten en handelen. Daarmee ook de keuze kunnen maken zonder enige afhankelijkheid. Het krijgen van complimenten of afkeurende blikken en woorden vormen in die optiek geen invloed op je zijn, de goedkeuring en minachting is beiden niet meer relevant.

Ook is het mannelijke en vrouwelijke deel in het zelf volledig in balans waardoor het zelf vanuit hoge trillingen denkt, reageerd en handeld. Het 'moeten, competitie en beschuldiging' zijn afwezig in het zelf. Het mogen, de vrijheid van bouwen, creëren vanuit liefde zijn een vanzelfsprekendheid. 

Een basis voor geestelijke volwassenheid is dat je je ego (ik of persona en de schaduw volledig dient te erkennen als zijnde onderdeel van het zelf (ziel) en dit is NIET iets dat je moet of kunt overwinnen daarbinnen. Alles is er al, we houden onszelf gevangen in de gedachten dat we iets in onszelf moeten veranderen. Of we vinden dat de omgeving moet veranderen, waardoor we onszelf schijn-gelukkiger voelen. Dit is echter tijdelijk omdat je daarmee niet iets van je ware zelf veranderd maar een nieuwe ego-maskerlaag vormt. Niet de omgeving veranderd maar jou kijk op die omgeving en daarmee je handelen. Bij geestelijke volwassenheid is de veranderingsdrang afwezig in het zelf, ontwikkeling vloeid natuurlijk.

Geestelijke volwassenheid is overigens een vrij zeldzaam verschijnsel (helaas)

Het Schaduwwiel

Het schaduwwiel

De elementen of woorden uit het schaduwwiel zijn multi-interpretabel, dus moeten niet letterlijk genomen worden in de algemene zin van de betekenis. Het zit meer in ‘de neiging tot’ en ‘vallend onder’. Onder de woorden zit ook een uitleg van de betekenis per woord.

Het schaduwwiel is een belangrijk hulpmiddel bij de coaching die ik toepas om de al dan niet intrinsiek aanwezige kerneigenschappen van een persoon te kunnen duiden.  Deze kerneigenschappen hoeven niet altijd bewust naar buiten te komen maar zijn het dan wel vanuit het onderbewustzijn en daarbij onderdrukt voor het ego. Het uit zich dan via iemands dromen maar ook direct vanuit onze gedragingen. 

Obstakels of patronen die in de weg zitten, zitten vaak diep in het onbewuste deel van onze psyche. Er zijn verschillende reden waarom bij de ene persoon het bewust maken en het helen ervan eenvoudig of moeilijk gaat, met veel terugval. Het schaduwwiel wordt gebruikt om dit proces te vereenvoudigen en soms ook te versnellen. Hoe verder iemand van zijn eigen schaduw is verwijderd hoe minder bewust en hoe dichter iemand op de eigen schaduw zit hoe sneller is dit bewust te maken.

 Hoe verder er vandaan hoe moeilijker het obstakel is te helen. Uit ervaring blijkt dat vanuit het schaamte deel de weg korter is dan vanuit de schaamteloosheid. Over het algemeen hebben mensen aspecten van beiden zijden, maar is er wel één zijde dominant aanwezig in iemand.

Schaamteloos- deel
Schaamteloos -  Sterke ik - Dominant -  Rationeel -  Arrogant -  Assertief

Schaamteloos is in dit wiel het wegdrukken van het gevoel vanuit hoogmoed en vergroting van het ego. Het overschreeuwen van anderen (extern) en het overschreeuwen van pijn (intern). Schaamteloosheid is in het schaduwwiel het kapstokwoord waar de volgende vier aspecten onder hangen:

Sterke ik, de held die autonoom en krachtig elke pijn of tegenslag wegdrukt en doet alsof er niets aan de hand is.

Dominant vanuit dominantie blijft de kwetsbaarheid diep verborgen en kan de rol volledig uitgespeeld om vooral onzekere mensen -als staan ze op het schoolplein- de les te lezen. Maar ook om het macho of macha (vrouwelijke vorm) gedrag te tonen dat gewoon fijn voelt vanuit de personage.

Rationeel het weghonen van het gevoelsmatigheden, het bagataliseren van gedachtegoed dat niet exacht is, het 'doodredeneren' van uitspraken.

Arrogant Pochen met bezit en kennis die al dan niet aanwezig is, jezelf beter voelen,  laks en lui bij vragen of wensen die anderen hem of haar stellen, overal een antwoord op weten en neerkijken op anderen.

Assertief Het snel een mening vormen, haantje de voorste zijn, het overstemmen van anderen die niet direct iets zeggen, de vraag stellen maar niet op het antwoord wachten en alweer de volgende vraag stellen, neiging tot steeds harder praten en moeite om rust te vinden.

Schaamte is in dit wiel het onaangename gevoel (schaduw) dat we afwijken van onze eigen normen en die van anderen, het niet durven tonen, het niet durven aangaan.

In mijn optiek is een persoon met de kenmerken uit het  schaamteloos deel relatief gemakkelijk in de 'persona' (zie onderdeel psyche)  te helen, maar in diepere laag blijven de aspecten ongeroerd en steken op den duur weer de kop op(!) Iemand kan een functie hebben waarin schaamteloosheid met al haar aspecten die hieronder vallen van belang is. Maar dan wordt daar ook op geselecteerd, een persoon die meer zit in de kant van schaamte met al haar aspecten valt al snel buiten de selectie in dat geval. De rol binnen het werk (persona) die wordt aangemeten gaat op den duur toch knellen omdat verscheidene aspecten die onder schaamteloosheid vallen gaan knellen met het autonome deel van het zelf. Het groepsgevoel is dan bijvoorbeeld  fijn maar het conformeren naar het instituut knelt met het autonome deel.

Schaamte-deel
Reccesief -  Arme ik -  Gevoelsmatig - Symphatiek - Volgzaam

Recessief (een term uit de genetica dominant en recessief gen) In dit geval: het grijze muis principe, niet teveel op de voorgrond willen treden, van achter de schemen kijkend, de stille aanwezige, kan zeer intelligent zijn, afwachtend wat de ander doet en zegt.

Arme ik Neiging tot pijnlichaam op te zoeken, verdrietstrijd aangaan onbewust: de ander heeft pijn, jij hebt meer pijn. Neiging tot zelfhulpboeken cusussen en workshops, de zoekende naar invulling, blijven hangen in verleden en met name het drama, relatiemoeheid, verdriet is groot en langdurig, kou als vijand zien.

Gevoelsmatig neiging tot realiteit niet onder ogen willen komen, zich vaak bedrogen voelen en wellicht daardoor bedrogen worden, dromen, wensen, illusies, sterke hang naar één ouder of familielid mogelijk vanuit gemis, alles is een mening, geen standpunt willen nemen.

Symphatiek hang naar vrienden, gezelligheid en samenzijn maar daarin de afwachtende stille blijven, symphatie als copingmechanisme om de stilte op te vullen en vooral te vragen en weinig hoeven te antwoorden.

Volgzaam meelopen met groepen maar tegelijk eigenwijsheid tonen omdat het niet natuurlijk voelt, in relatie veel ja zeggen omdat nee moeilijk is maar veinzend met lichaamstaal het tegenovergestelde tonen, vaak dominantie opzoeken maar verafschuwen, goedgelovig.

Kijken we naar het schaamte deel met reccesief, arme ik, gevoelsmatig, sympathiek en volgzaam. Dan is er 'gevoelsmatig' al snel contact te maken met het innerlijke deel omdat de introversie al aanwezig was. Introversie in dit geval het naar binnen kijken, extraversie naar buiten kijken (wederom niet de letterlijke betekenis) Vanuit de schaamte is het gemakkelijker het obstakel bewust te kunnen zien en doorvoelen. . Natuurlijk is niets zaligmakend; al is de persoon welliswaar dichter op de schaduw-aspecten dan kunnen nog allerlei patronen in het onderbewustzijn dwars zitten of hardnekkig aanwezig blijven. De basis is echter dat vanuit het schaamtedeel dit in het algemeen makkelijker te bereiken is.

De totale psyche van de mens volgens Carl Jung. Ruim een halve eeuw na dato nog steeds zeer accuraat waarbij uiteraard toevoegingen zijn ontstaan, maar ook afkeer vanuit de psychologie die de psyche anders zien. In mijn leven en wat ik gezien en gehoord heb van spirits heb ik echter gemerkt dat al dit basismodel nog steeds zeer bruikbaar is en dus accuraat. Het is ook niet vreemd omdat het ontstaan is vanuit de door Jung ontwikkelde diepte-psychologie. Waarbij een belangrijke basis is dat pas wanneer je het onbewuste deel(geheel)  bewust maakt je door je ware zelf wordt geleidt.

Het mensbeeld - de totale psyche

Zeven aspecten van ieder mens vanuit de diepte-psychologie (Jung) bekeken. Geen van deze aspecten moet overwonnen of is goed of slecht en zijn allen noodzakelijk in de kern. In basis is kennis hierover en vervolgens bewust worden hiervan, de eerste stap, waarna in evenwicht komen met al deze aspecten een tweede stap is. Een derde stap is de focus op het onderbewustuszijn waar ontgonnen goud zit in onze schaduw. Met daarbuiten de spirituele wereld en het collectieve onderbewustzijn. De omschrijvingen van de verschillende aspecten binnen de mens heb ik hieronder samengevat. Deels ook vanuit praktijkervaring.  Buiten het zelf en de interne wereld is er een nog veel groter gebied, hier heb ik een reis in gemaakt

Externe wereld

  • Persoonlijke buitenwereld
  • Spirituele buitenwereld
  • Verbonden met het zelf net als binnnewereld
  • Waar we op denken, voelen en reageren.
  • Sociale validatie en acceptatie

Gevaar van teveel richten op de externe wereld:

  •  verslaving op andermans reacties, reactie- en  bezitdrang als de interne wereld niet meegroeid.
  • Focus op reacties anderen op:
    Status
    Baan
    Uiterlijk en kledingkeuzes
  • Externiseren problemen

Persona

  • Masker (oorspronkelijke bet.)
  • Maatschappelijk sociaal gedrag
  • Facade (perceptie gedragingen)
  • Conditionering
  • Copingmechanismen
  • Normen en waarden
  • Conformatie
  • Groepsconformatie (groepspersona)
  • Kan los staan van karakter

Ego

  • Ego
  • Eerste oorsprong van de (opgroeiende) baby dat de buitenwereld niet hetzelfde is.
  • Bewustzijn
  • Ik
  • Centrum van persoon
  • Realiteitszin
  • waarnemingen
  • gedachtes
  • gevoelens
  • Ego vormt een persoonlijk perspectief
  • Tegenover ego staat het zelf die als je je hier bewust van wil worden alleen via een diepe innerlijke reist kunt 'ontmoeten'. Het zelf wil net als de schaduw, de anima en de animus gezien worden en geeft hier in de loop van het leven ook prikkels voor. Deze staat los van karakter en talenten en laat zien wie je in diepste wezen bent als mens.

Het zelf

  • Aanvankelijk heeft de baby nog geen ego dit is versmolten met het zelf en reageert vooral op energie
  • Het zelf geeft voeding tot het ego om een groter realiteitsbesef te ontwikkelen
  • Imago-dei:
    Het zelf is zowel het goddelijke als het autonome buiten tijd en ruimte
  • Het ego (het ik) is het centrum van bewuste identiteit, het zelf is het centrum van de totale persoonlijkheid
  • Centrum van de psyche
    Centrum van het collectieve
    Het ego neemt waar, het zelf is
  • Het zelf manifesteert zich in dromen waardoor men het kan leren kennen
  • Het zelf manifesteert zich in het pré-bewustzijn bij diepe reizen in het  zelf. Het zelf is buiten het zelf maar blijft zelf
  • Het zelf ziet het lichaam bij uittreding maar ook bij  overlijden

Schaduw

  • Primitieve dierlijke instincten
  • Bevind zich in het onbewuste deel van de mens.
  • Angst
  • Woede
  • Lust
  • Jaloezie
  • Macht
  • Agressie

Scheppende krachten:

  • Creativiteit
  • Inspiraties
  • spontatniteit
  • creativiteit
  • inzichten
  • gevoeligheid
  • Anima 
  • Animus

Animus

  • Het mannelijke deel in ieder mens
  • De mannelijke zijde in de vrouw maar in beiden sekse aanwezig
  • De eerste projectie van de mens gericht op de vader.
  • De vader
  • De zon
  • De bouwe
  • De jager
  • De strijder
  • De probleemoplosser
  • Kan  bij de vrouw iin opstand komen bij onderdrukking door zich mannelijk te gedragen en kleden.
  • Aniumus en Anima zijn de projecties die onvermijdelijk worden geprojecteerd op relaties en zijn bepalend voor de keuzes.
  • Animus kan de druk op de persona leggen door een opgelegd rolpatroon
  • Animus Anima conflict zorgt voor zich niet thuisvoelen in de rol die het lichaam heeft (transgender). De incarnatiekeuze is te diep en complex om te begrijpen en bovendien telkens uniek.

Anima

  • De vrouwelijke zijde in de man maar in beide sekse aanwezig
  • Kan bij de man in opstand komen als het onderdrukt wordt door overdreven macho gedrag of andersom schaamte en onzekerheden die het ego niet kan plaatsen.
  • Bij de man specifiek van belang dat dit in evenwicht is.
  • De eerstre porjectie van de mens gericht op de moeder.
  • De grote moeder
  • de bron van het leven
  • Eros (staat vooral voor verbinding)
  • liefdesgodin
  • verleidelijk
  • mooi
  • irrationeel
  • dromerig
  • illusie verwekkend
  • natuurlijk
  • ontvankelijk
  • zieneres
  • dienares
  • profete
  • brenger van wijsheid
  • onlichamelijk

Interne wereld

  • Verzamelnaam waaronder het onderbewustzijn valt
  • Grootste deel van onze psyche -er wordt over 90% of nog meer gesproken- en dikwijls minst ontgonnen gebied (ook binnen de psychologie)
  • Gebied dat in groeiende mate aandacht krijgt
  • Dat wat zich in het onderbewustzijn afspeelt en ontgonnen kan worden vanuit het zelf te ontdekken
  • Dat wat duizenden jaren oud is en leven na leven informatie opslaat
  • Gebied waar trauma’s, conditonering en projecties zijn opgelagen. 
  • De wereld van dromen en gedragingen welke beiden uit dezelfde stof bestaan
  • Onze gedragingen zijn de spiegel van ons onderbewustzijn
  • Onbewust wordt vaak verward met onderbewustzijn: onbewust is iets nog niet weten als kennis bijvoorbeeld, onderbewustzijn is dat wat in het diepste zelf zit.
  • Het spirituele deel
  • Het persoonlijke onderbewuste
  • het collectieve onderbewuste dat hier nog buiten of beter dieper in plaatsvindt maar tevens onlosmakelijk verbonden is met het persoonlijke onderbewustzijn
  • Schaduwdeel 
  • Animus
  • Anima

Beeld: Gaia creates richest star map of our Galaxy – and beyond

De reis voorbij het zelf is het diepste gebied die je als mens kunt bereiken.

Onze levenslijn van achter het zelf bekeken heeft steke kenmerken met een foto van het heelal van extreme afstand genomen. Een levenslijn al dan niet bekeken vanuit vorige levens volgt per definitie een kronkelend pad een linear pad is zeer zeldzaam zoniet onmogelijk. Kijk je naar de onderste lijn in deze foto dan zie je het onderbewustzijn-pad van de mens. Kijk je naar de bovenste lijn dan zie je het bewustzijn-pad dat veel kronkeliger loopt en ook meer uitstulpingen heeft. Maar ook zie je dat het in het begin en eind meer samen komt. Als baby is het onderbewuste en het bewustzijn nog één en is er nog geen ego (ik, bewust zijn, realiteitsbesef)

Naarmate de persona zich vormt om zich staande te houden en de perceptie van deze nieuw gevormde werkelijkheid steeds sterker wordt ontstaat er steeds meer afscheiding van het onderbewustzijn dit zie je vooral in het midden in deze foto het grootst zijn. Overigens is dit absoluut niet uniform of gelijk voor veel mensen elk pad loopt anders immers. Je zou het ook universeel kunnen bekijken dat we in deze nieuwe tijd meer in materialisme zitten in de verbinding maar dit vind ik altijd het bagetaliseren en versimpeliseren van de werkelijkheid.

*Voorbij het IS, bestaat de waarneming niet meer om het IS te ervaren.

Lees hier de interne diepe reis die ik heb afgelegd voorbij het zelf.

Het woordassociatieschema

Uitleg Soms zitten we met vragen en heeft ons onderbewustzijn al lang het antwoord.  

Het opvallende is dat het schema beter werkt als je dichter op de schaduw zit van jezelf. Het onbewuste deel dat elk mens met zich meedraagt. De schaduw is niets slechts alleen als het onderdrukt wordt kunnen hierdoor problemen ontstaan vanuit het zelf. Het zelf is eveneens niet bereikbaar vanuit het bewustzijn daarom is dit schema ontwikkeld om erachter te komen wat het zelf ons wil vertellen. 

Het beste werkt het schema als iemand je helpt zodat je zoveel mogelijk in de vrije associatie blijft en zo min mogelijk in het denken. Een tweede reden is dat een ander de woorden kan opschrijven, terwijl jij in de vrije associatie blijft. Het vormen van de woordparen doe je uiteraard weer zelf. Ook bij het maken van de associeatiewoorden (gevormd uit een woordpaar) is het belangrijk de eerste ingeving die bij je boven komt te gebruiken. 

Het woordassociatieschema heb ik ruim tien jaar geleden ontwikkeld en is in de loop der tijd verbeterd door zich meer op het onderbewuste te richten. 

Contact

Heb je interesse in een telefonische kennismaking of wil je dat ik jou bel?  Mailen mag natuurlijk ook.
Ook voor een enkele vraag kun je bij mij terecht. 

© Spiritueel Coach